THERAPIE

Trauma

PostTraumatische StressStoornis (PTSS)
klachten / wat is er aan de hand / therapie / Beroepsvereniging over PTSS / literatuur

Klachten

's Nachts wordt ik wakker badend in het zweet, steeds dezelfde nachtmerries met hetzelfde thema, steeds opnieuw maak ik in mijn dromen die nare gebeurtenis op nieuw mee, ook overdag kan het van het ene op het andere moment net zijn of ik terug geworpen wordt, die gebeurtenis maak ik dan opnieuw mee. Ik durf niet naar diezelfde plek te gaan waar zich dat heeft voorgedaan. Ik ben steeds op mijn qui vive, het lijkt wel of de wereld veranderd is in een plaats waar het gevaar overal op de loer ligt.

Wat is er aan de hand?

Als iemand, soms al lang geleden, slachtoffer is geweest van een gebeurtenis, die zo verschrikkelijk was dat hij zich alleen kon verdedigen door zichzelf en/of zijn gevoel volledig af te sluiten, kan een z.g. 'traumatische herinnering' ontstaan. Een herinnering waaraan men niet kan denken zonder herbeleving van die gebeurtenis. Zo wordt het bijna onmogelijk over het gebeurde te denken en te praten. Deze karakteristiek van een 'traumatische herinnering' is ook te zien op afbeeldingen van actieve hersenen. Als iemand denkt aan een traumatische herinnering is er alleen activiteit te zien in een gedeelte van de rechter hersenhelft. Daar worden beelden en negatieve emoties gevormd. In de rest van de hersenen is het merkwaardig stil. Ook in de linker hersenhelft, waar gedachten in woorden worden geformuleerd is er geen of nauwelijks activiteit te zien. Hierdoor wordt het beeld bevestigd dat het niet goed mogelijk is in woorden te denken en praten over traumatische gebeurtenissen.

Een gevolg van het niet kunnen denken of praten over die herinnering is dat hij niet verandert met het ouder worden. Een normale herinnering wordt steeds opnieuw bekeken in het licht van de huidige situatie. Hij wordt steeds opnieuw geÔnterpreteerd. Zo kan een herinnering in de loop van de tijd belangrijker of minder belangrijk worden. Een traumatische herinnering neemt niet deel aan dit proces hij gaat als het ware niet mee in de was. Wanneer er in het dagelijkse leven iets gebeurt wat soms maar in de verte herinnert aan de traumatische gebeurtenis, dan dreigt een angstaanjagende herbeleving. Het is dus noodzakelijk voortdurend alert te blijven op zulke uitlokkende gebeurtenissen om herbelevingen voor te blijven.

Therapie

Er zijn verschillende manieren om van 'traumatische herinneringen' 'normale' herinneringen te maken. Alle manieren zijn gebaseerd op het aanbrengen van veranderingen in de beelden die zo angstig maken. De beelden zijn een spoor dat de traumatische gebeurtenis heeft achter gelaten in de hersenen. De gebeurtenis zelf kan niet ongedaan worden gemaakt. Het spoor dat die gebeurtenis heeft achtergelaten daarentegen, kan wŤl worden veranderd. Het is ook niet de gebeurtenis zelf die last bezorgt maar dat spoor. Misschien een wat banale vergelijking: het doet er niet toe hoe de vlek op het kledingstuk terecht is gekomen, als die vlek er maar uit gaat.In de behandeling wordt het beeld, onder leiding , opgeroepen en er wordt iets aan toegevoegd of iets aan gewijzigd, waardoor het beeld draaglijker wordt. Als in de toekomst het beeld wordt opgeroepen wordt ook de verandering mee opgeroepen. Het gevolg is dat de angst voor het beeld verdwijnt. De gebeurtenis kan verwerkt worden zoals ook andere herinneringen.

Enkele namen van methoden die gehanteerd worden: stimulus revaluatie, imaginaire confrontatie, eye movement desensitisation reprocessing, of EMDR. (EMDR heeft als methode niet onze voorkeur en zit in principe niet in ons behandelpakket.) Een eveneens effectieve methode is het schrijven over de gebeurtenis.

In het cliŽnten archief is een beschrijving van de procedure opgenomen onder het kopje, brief
  • ARCHIEF
  • brief
.

Beroepsvereniging (VGCt) informatie over trauma

Literatuur

  • Ik ben er kapot van van Mittendorf C. en E. Muller
    • PRAKTIJK
    • literatuur
  • Verantwoording
    • PRAKTIJK
    • literatuur